spiritsofafrica foto04

Zuid-Afrika 2012

Dag 6 – Walvissen in het kwadraat

De zon schijnt. Een enkele witte wolk plakt aan de helder blauwe hemel. We gaan vandaag een walvissen cruise maken in Gansbaai.

Gansbaai is ongeveer een uurtje rijden van Hermanus vandaan. We rijden op tijd weg en genieten onderweg van het zonnige landschap. In Gansbaai moeten we even zoeken. De firma die de cruise verzorgt is weliswaar prominent aanwezig op internet en strooit driftig met fotomateriaal in alle lodges in de buurt, een bordje langs de weg is men helaas vergeten. Als we voor de derde keer de weg vragen staan we er twintig meter vandaan.

Na het zetten van een handtekening en het controleren van de creditcard mogen we mee aan boord. Een klein bootje dat redelijk gevuld wordt met toeristen en fototoestellen verlaat om iets na elf de haven.

Het zien van walvissen is altijd spectaculair. Of je ze nu ziet vanaf de kust ergens in de verte of vanaf een boot, het blijft bijzonder. We komen met de boot heel dicht bij. We zien een moeder met kalf rondjes draaien. Vandaag zijn deze vissen, die wel 65 ton kunnen wegen niet van onze aanwezigheid gediend. Steeds als we te dicht bij dreigen te komen, verdwijnen ze onder water om meters verder weer te verschijnen. De spectaculaire plaatjes van springende walvissen en spetterende staarten maken we vandaag niet. Toch gaan we met een tevreden gevoel na twee uur weer van de boot. De indrukken die we onderweg verzameld hebben, evenals de verbrande rode kleur van de zon, nemen we mee als souvenir.

Op advies van de eigenaresse van onze lodge, stoppen we in De Kelders voor een lichte lunch. Vanaf het balkon van het lunchcafe, Cafe on the Rocks, hebben we een prachtig uitzicht over de baai. Ook hier zijn de walvissen weer ruim aanwezig. Spuitend en draaiend vlak langs de kust. Een enkeling springt nog een salto achterover, meestal op het moment dat je net even de andere kant op kijkt. Het zijn er veel. Zeker wel tien die zich hier tegoed doen aan het plankton dicht langs de rotsen.

Tegen vier uur rijden we terug naar Hermanus. Hier hetzelfde beeld. De Whale Crier roept ons met zijn hoorn al van verre. Walvissen en nog eens walvissen.

We sluiten de avond in de Tapasbar. Ondanks een late reservering krijgen we nog een plaatsje. Met in onze rug een plaatselijke troubadour die de livemuziek verzorgt genieten we van de lekkernijen die we uitgezocht hebben.
Aan het tafeltje naast ons zitten een aantal ietwat grijze dames die vroeger blond geweest moeten zijn. Tijdens de pauze van de troubadour, zingt Johnny Cash een van zijn grootste hits. Na afloop krijgt hij van de dames een daverend applaus terwijl ze omkijken en heel verbaasd concluderen dat “He is gone!?”

Hermanus, 27 oktober,
Buiten spettert nog een walvis en gaan de verbaasde dames ook naar huis.

Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter