spiritsofafrica foto04

Zuid-Afrika 2012

Dag 14 – Addo, dag drie

Voordat we het park inrijden moeten we nog even tanken. Het tankstation opent om half acht. De tankman staat verscholen in een hokje in de schaduw. Als ik hem vraag om vol te tanken, krijg ik als antwoord dat we even op zijn assistent moeten wachten. De assistent verschijnt binnen vijf minuten. We tanken en rijden op weg naar de wilde dieren.

Na tien minuten ziet Veronika in de verte een groep olifanten tussen de bomen. In hoog tempo komen ze op ons af. We volgen ze een tijdje. De route die ze ingeslagen hebben gaat richting het waterhole. Voor we het beseffen zijn de olifanten uit de struiken en steken de straat over. Het is een kleine groep van een tiental olifanten en fantjes. Ook de kleintjes moeten doorlopen en krijgen af en toe een por als ze treuzelen. We nemen een plaatsje in aan het waterhole en maken ons klaar voor een olifanten waterbad. We vergissen ons. Een enkele slok en dan gaat het weer verder. Achter ons de bosjes weer in. Twee passen en, ze zijn weer verdwenen. We proberen ze nog te volgen via de weg maar dat geven we snel op. De olifanten zijn weg.

We draaien weer om richting het waterhole en tot onze verbazing staan er plotseling twee grote buffels voor onze neus. De buffels lopen langzaam langs de rand van het kleine meertje. Aan het eind, op het verste punt van ons vandaan neemt een van de twee een bad terwijl de ander langzaam tussen de struiken verdwijnt. Na een kwartier zijn ook de buffels verdwenen in het groen.

Als we verder rijden moeten we na de eerste bocht weer vol in de remmen. Weer een groep olifanten.Ze komen recht op ons af. Ook deze groep gaat in hoog tempo richting waterhole. Links en rechts lopen de grote kolossen langs onze auto en volgen het spoor van de eerste groep, diep de groene bosjes in.

We rijden terug naar het camp. Tijd voor het ontbijt. Net voor de gate wordt de weg versperd door een aantal auto's. Links van de weg een grote olifanten bul. Hij wil oversteken maar de weg is versperd. Zwaaiend met z'n grote oren en grommend maant hij een aantal automobilisten om plaats te maken. Na een tweede grom en nog een aantal zwaaien met het hoofd en slurf kan hij er eindelijk door.

Tijdens de middag lunch in het restaurant worden we verrast door het a cappella koor gevormd door het bedienend personeel van het Addo restaurant. De normaal verlegen of norse bedienden komen tijdens het zingen helemaal los en stralen plotseling een heel ander leven uit. Achter de ruggen van het koor vormt zich langzaam maar zeker een rij met wachtende gasten. Het is zondagmiddag, een uur, lunchtijd en erg druk. Midden in een lied wordt de voorstelling dan ook afgebroken om de rij niet te lang te laten worden.

Als we voor de middagdrive het park in rijden, kan er zowaar een lachje af bij ons groene mannetje. De eerste kilometer rijden we minstens drie keer. We worden links en rechts voorbij gelopen door olifanten, heel veel olifanten. Na een half uur heen en weer te zijn gereden, gaan we verder naar het Hapoor waterhole. Hier komt net een grote bul zijn dorst lessen. Als hij een eindje verderop aan zijn grasmaaltijd begint, nemen wij een wijntje en genieten het moment. Het is olifantendag vandaag, in tegenstelling tot gisteren. We zien ze allemaal vandaag. Ook als we om zes uur de gate naderen worden we nog even getrakteerd op een familie die met de avondzon in de rug de helling op verdwijnt.

Het koelt snel af. De brandende zon wordt verdreven door een koude wind. De lucht betrekt.

Addo, 4 november, Buiten waaien donkere wolken over Addo.

Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter