spiritsofafrica foto04

Zuid-Afrika 2012

Dag 21 – Monumentendag

Het Hugenotenmonument aan het eind van de lange hoofdstraat van Franschhoek ligt gedrapeerd in rozen. Het is een monument dat vandaag gelegen in de zon hoog afsteekt tegen een helder blauwe lucht. We lopen een rondje door het mooi aangelegd park en ruiken de geur van de meterslange bloemperken met grote witte rozen.

Na een half uurtje rijden we naar Paarl voor het volgende monument, het Taalmonument. Een grote betonnen sculptuur die hoog boven het landschap uitsteekt. Heel fotogeniek en als je in de buurt bent zeker een bezoekje waard. Ondanks dat het zondag is en mooi weer, is het erg rustig. Als we een kwartiertje rondgelopen hebben en uiteraard wat gefotografeerd hebben, horen we in de verte een gekakel dat steeds luider wordt. Het is een bus met Belgen die even het monument komen bezetten. Na twee foto's neemt het gekakel weer af en wordt het weer stil op de berg.

Het is een beetje heiig. De bergen in de verte staan wazig met hun toppen in de wolken. Het is weer warm. De zon brand en jaagt ons de schaduw in. Vanaf een bankje kijken we over het uitgestrekte dal met in de verte Franschhoek. We rijden terug en op de weg terug naar Franschhoek stoppen we bij Allee Blue om te lunchen. Weer een goede keuze.

De middag slenteren we nog weg langs de lange hoofdstraat. We drinken nog een drankje en bereiden ons voor op wat ons nog te wachten staat.

Reuben stelt teleur. In het nog lege resaturant worden we begeleid tot aan ons tafeltje. Een hoge sober ingerichte ruimte met een tegelvloer is de ambiance. De ober stelt zich voor en geeft aan dat hij ons de rest van de avond zal bedienen. Het is half acht. De menukaarten, een geprint a4-tje wordt ons overhandigd. Een aantal spannende gerechten. We maken onze keuze en bestellen ook een flesje wijn en natuurlijk wat water.

Het voorgerecht wordt tamelijk snel geserveerd. Heel anders dan gisteren worden we twee aan twee bediend. Eerst twee bordjes voor Marjo en Veronika, vervolgens even niets en dan krijgen Gerard en ik ook ons voorgerecht. Het is wel lekker maar zeker niet zo verfijnd als gisteren. De garnalen zijn zelfs flauw. Net zo snel als het voorgerecht komt ook het hoofdgerecht op tafel. Ditmaal worden de gerechten door drie verschillende personen gebracht. Onze ober zet de borden op tafel zonder enige emotie. Hij heeft nog geen woord gesproken, zelfs geen smakelijk eten gewenst. Als de lamskroon geserveerd wordt, die we nadrukkelijk “wel-done” besteld hebben, is deze meer dan rose. We roepen een van de obers, onze is even niet te vinden, en vragen of dit beter kan. Het gerecht verdwijnt de keuken in en komt na tien minuten weer terug, deze keer wel goed. Als we klaar zijn met eten wordt er sneller dan we kunnen kijken afgeruimd. En daar zitten we dan. Het is half negen! We moeten bedelen om nog een glaasje wij uit onze fles te krijgen. We beklagen ons bij een van de managers over dezeze stijlloze bediening. Als we onze gratis koffie hebben opgedronken verlaten we het pand. Het is negen uur. Ondanks dat we lekker gegeten hebben zijn we teleurgesteld. Dit was zeker niet conform de roem die Reuben in Zuid-Afrika heeft opgebouwd.

We lopen nog even bij Le Bon Vivant naar binnen en reserveren een tafeltje voor 4 personen, morgen avond, half acht.

Franschhoek, 11 november,
Buiten, loopt een tweede ober met een lang gezicht naar zijn fooi te zoeken.

Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter