spiritsofafrica foto04

DAG5 - Keetmanshoop en Fawlty Towers

 

... Na het sobere ontbijt checken we uit en maken nog een praatje met Duaine. Tijdens dit gesprek horen we dat de mensen van onze ranch nog tot twee uur vannacht bezig geweest zijn om het vuur te doven. ...

 

 

 

Keetmanshoop en Fawlty Towers.

Kalahari - KeetmanshoopNa het sobere ontbijt checken we uit en maken nog een praatje met Duaine. Tijdens dit gesprek horen we dat de mensen van onze ranch nog tot twee uur vannacht bezig geweest zijn om het vuur te doven. Het schijnt hier gebruikelijk te zijn dat bij dit soort calamiteiten, buren (ook die 25 kilometer verder weg wonen!) elkaar helpen! We nemen afscheid en verlaten de ranch. Het waren drie prachtige dagen.

Als we in de auto stappen, staat het dashboard kastje open. In het slot is iets afgebroken en we krijgen het met geen mogelijkheid meer dicht. Dan maar open laten. Misschien dat we ergens in een supermarkt, dit is overigens een erg Europese gedachte, wel een stukje plakband kunnen kopen. Ergens bestaat hier namelijk maar uit één keuze. Eén winkel in Keetmanshoop.

We rijden over de B1 naar het zuiden. Het landschap is verlaten. Eindeloos goud-geel en stoffig. Af en toe een bult, maar meestal vlak. Na verloop van tijd wordt het wat heuvelachtiger en in de verte doemen de eerste bergketens op. De straat is goed te rijden en we schieten aardig op. Wel moeten we een aantal keren stoppen voor wegwerkzaamheden. De wegen worden hier aardig onderhouden. Er wordt geteerd en geschilderd. Omdat er maar een baan berijdbaar is, worden we tijdelijk tegengehouden. Een man met een rode vlag staat driftig te zwaaien en wijst naar een groot geel bord waar STOP op staat. We stoppen en wachten rustig af. Als alle tegenliggers gepasseerd zijn, na een minuut of tien, wordt het grote gele bord omgedraaid. Op de achterkant staat GO. We rijden dus verder. We zien de mensen die de middenstreep aan het schilderen zijn. Dit wordt gedaan met behulp van sjablonen en een verfspuit! Op het moment dat wij langsrijden hebben ze nog honderd kilometer te gaan …

Onderweg zien we veel schapen. De mensen die hier wonen zijn vooral veeboeren. Ook moeten we onderweg nog een keer in de remmen voor een varaan van anderhalve meter (grote hagedis), die op zijn ooie dooie de weg wil oversteken, zich halverwege bedenkt en vervolgens weer terug gaat waar hij vandaan komt.

StokstaartjeKeetmanshoop is een naar onze verhouding klein stadje, een dorp eigenlijk. Dof en stoffig. Ons hotel ligt aan de rand van de stad en eigenlijk zonder te zoeken, rijden we er zo naar toe. Het hotel oogt net zo stoffig als de rest van de omgeving. De eerste indruk is dat we hier een vervolg gaan krijgen op het Fawlty Towers hotel van afgelopen jaar *). Bij nader inzien valt dit echter nogal mee. De overgang van een chalet met eigen terras en fantastisch uitzicht, naar een Namibische drie sterren hotelkamer zonder balkon, uitzicht op een plat dak en een tegen de muur geplakte rammelende airco, is wel heel erg groot. Over dit hotel hadden we vooraf al onze bedenkingen, maar insider informatie heeft ons toch doen besluiten om hier te overnachten. Me maken er het beste van en zullen van hier uit een aantal tripjes ondernemen.

Keetmanshoop - Museum - Kerk’s Middags maken we een rondje door de stad. Keetmanshoop bestaat uit een aantal straatjes, twee kerken, zeven banken, een aantal hotels, winkels en een internetcafé. We lopen een van de hotels binnen met een a la carte restaurant. Dit ziet er al beter uit als waar we nu zitten. Volgende keer beter. We eten hier een stevige lunch en lopen vervolgens verder het stadje in. In het internetcafé schrijven we ons eerste verslag, sturen een e-mailtje rond en werken de website bij. In de plaatselijke supermarkt slaan we wat proviand in de vorm van appels in en vullen onze water voorraad bij. Wat te snoepen voor onderweg en … een stukje plakband voor het dashboard kasje. (Het dichtplakken met plakband werkt niet. We zijn dus veroordeeld onze reis voort te zetten met een open dashboard.)

We bezoeken nog een van de kerken. Deze kerk is ingericht als museum. Er liggen hier allerlei voorwerpen die uit de Duits koloniale tijd stammen. Ook de diverse helden en hun daden worden hier uitgebreid en vooral met veel foto’s ten toon gesteld. De entree voor dit museumpje bestaat uit een vrijwillige bijdrage. Na ongeveer twintig minuten staan we weer buiten nadat we het meisje twintig dollar hebben gegeven. Buiten is het heet en we besluiten toch maar weer terug te gaan naar ons hotel.

Aan de bar maken we onze plannen voor de volgende dag. We rijden ietsje terug op de B1 en zullen de kokerbomen gaan bezoeken.

Uitzicht Canyon HotelHet diner is a la carte. Zo zijn we vandaag dus zelf verantwoordelijk voor wat er gegeten wordt vanavond. We bestellen een flesje Libertas omdat we die kennen en allebei wel lekker vinden. De wijn is op kamertemperatuur. Kamertemperatuur in Namibië is iets anders dan bij ons in Nederland, dus vragen we maar een ijskoeler zodat het tweede glas iets drinkbaarder wordt.

De diverse gerechten worden in een razend tempo achtereenvolgens geserveerd. Het hele diner neemt nauwelijks een uur in beslag. We liggen dan ook vroeg in bed.

*)

Afgelopen jaar hebben we in Zuid-Afrika een aantal dagen gelogeerd in het Sani-Pas-hotel. Een hotel met vergane glorie. De manier van behandelen en bedienen had hier veel weg van de televisie serie Fawlty Towers met John Cleesse. Een reuzin die zonder woorden maar met veel hoofdgebaren het eten serveerde en een op Dizzy Gillespie lijkende ober, die met een schijnbaar witte servet over zijn arm, heel galant probeerde te zijn.

Welkomstdrankje:

geen.

Diner:

Voorgerecht: Tomatensoep / Griekse salade.

Hoofdgerecht: Gevulde kipfilet (cordon bleu),

Nagerecht: --

Wijn:

Chateau Libertas.

Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter