spiritsofafrica foto04

DAG10 - Mountainbiketrail en zandstranden

 

... 6 uur! Met een schok wordt ik wakker. Veronika zit rechtop in bed. Ondanks dat ze met één oog open heeft geslapen, heeft ze het niet zien aankomen. De XXL sprinkhaan had genoeg van zijn plekje tegen het plafond en is met een doffe plof bovenop haar deken gesprongen. ...

 

 

 

 

Mountainbiketrail en zandstranden.
XXL Sprinkhaan6 uur! Met een schok wordt ik wakker. Veronika zit rechtop in bed. Ondanks dat ze met één oog open heeft geslapen, heeft ze het niet zien aankomen. De XXL sprinkhaan had genoeg van zijn plekje tegen het plafond en is met een doffe plof bovenop haar deken gesprongen. Net op de rand, zo’n tien centimeter van haar gezicht, kijken ze elkaar aan ...

Ondanks dat het beestje niet gevaarlijk is, is het natuurlijk over en uit met slapen. Dit was de sprinkhaan die de emmer deed overlopen. We staan op, en Veronika is blij dat ze morgen niet meer in dit bed hoeft te slapen.
Om half acht gaan we naar het ontbijt.  De italiaanse gasten die zo vroeg willen eten verschijnen pas om kwart voor! Omdat wij zo vriendelijk zijn geweest om op hun te wachten met het ontbijt, vallen ze meteen aan, en laten nog twee sneetjes brood voor ons over. Preciest genoeg voor ons!
Mountainbike TrailWe nemen afscheid van Ben en we vertrekken om negen voor een nieuw avontuur en wagen ons aan de twintig kilometer lange mountainbike trail. De weg is de adfgelopen dagen niet veranderd, dus de afdaling is minstens net zo spannend als de weg twee dagen geleden naar boven. We weten inmiddels dat onze reisagent hier niet geweest is, dus nogmaals verwensen heeft weinig zin. De route gaat weer op en af, (dashboard) kastje open, kastje dicht.

Fish River Canyon - Luederitz
Na een uur, nadat we bij de receptie nog even de rekening van onze drankjes hebben betaald, zijn  we weer op de “normale” gravelroad. Hekje door en zandbank over. Kuiltje links en kuiltje rechts. Na weer een uur bereiken we de B4. De sneeuwschuiver staat nog steeds aan de rand van de weg. Waarschijnlijk vakantie!
Op weg naar Luederitz verandert het landschap nu erg snel. De schapen maken plaats voor runderen en de bergen veranderen langzaam maar zeker in grasland. Met uitzondering van het geel-groen in het gras en het rood-bruin van het zand verbleken de kleuren van het landschap. In de buurt van Aus, zo’n honderd twintig kilometer van Lüderitz, zien we in de verte, rechts van de weg, de eerste grote rode zandduinen.
WaterfrontAls we Lüderitz tot op twintig kilometer genaderd zijn, worden we door een aantal verkeersborden gewaarschuwd voor wind en zand. Een terechte waarschuwing, Herhaaldelijk worden we verrast door de wind die het zand met grote kracht in de vorm van een transperante deken over de straat jaagt. Op sommige plaatsten is de straat zelfs helemaal niet meer zichtbaar. Ook het zicht neemt aanzienlijk af. In de verte hangt een nevel van stof en zand. Het lijkt er op dat we het strand van Lüderitz iets eerder bereikt hebben dan verwacht. De duinen worden steeds hoger en het zand steeds roder.
Ons hotel in Lüderitz is makkelijk te vinden. Net als zoveel steden in Namibie bestaat ook dit stadje uit een grote straat van waaruit men alle richtingen, links en rechts, te bereiken zijn. We rijden door tot aan het einde van de hoofdstraat, konstateren dat het links af richting zee en rechtsaf landinwaarts gaat. Ons hotel ligt op een schiereiland in de zee, dus is de keuze niet zo moeilijk. Langs een verlaten fabriek rijdend komen we uiteindelijk aan een slagboom die toegang verschaft tot het Nest hotel.
Bijna iedereen die we tot nu toe ontmoet hebben en Luederitz in zijn vakantie route heeft opgenomen, verblijft minstens één nacht in dit hotel dat beroemd is vanwege zijn vis gerechten. We parkeren onze auto vlak bij de ingang en worden door een vriendelijke juffrouw welkom geheten. We hebben een mooie kamer met prachtig uitzicht op de Atlantische Oceaan. Het ruisen van de zee geeft een rustgevend gevoel en als we het raam openen voelen we de vochtige lucht en ruiken het zoute water. De golven slaan onder ons raam te pletter tegen de met mos begroeide rotsen. Zeemeeuwen krijssen voorbij.
Nadat we onze koffers op de kamer geinstalleerd hebben rijden we nog even naar het “Waterfront”. Dit blijkt te bestaan uit anderhalve kledingwinkel, een kiosk en een verlaten electronica zaak. Wel is er een uitstekend visrestaurant. We zoeken naar een plekje onder een parasol. Helaas is er alleen nog maar een plekje midden in de felle zon, aan een tafel waar één man zit te genieten van zijn warme lunch. We vragen of we er bij mogen komen zitten en hij knikt toestemmend. We bestellen een zeevruchten curry en een Lüderitz salade. Vanwege de droge lucht bestellen we ook nog twee halve liters koud bier.
32 graden!!Het is tweeëndertig graden in de schaduw en aan de rand van de straat, tegenover het restaurant,  staan een aantal mensen met een dikke jas aan en een wollen muts op! Blijkbaar hebben ze het koud. Na de lunch rijden we weer langzaam terug naar het hotel. We reserveren een plekje voor het avondeten en gaan nog even terug naar onze kamer. Onderweg zien we Uli en zijn vrouw, die we in de Grand View Lodge hebben leren kennen, aan het zwembad zitten.
Het avondeten is in buffetvorm. Voor dat we aan tafel gaan praten we nog even met Uli, die morgen alweer naar zijn volgende bestemming vertrekt. Als we de eetzaal binnen lopen komen we ook onze Italiaanse vrienden tegen die hier inmiddels ook gearriveerd zijn.

We genieten van de diverse soorten vis en drinken hierbij een lekker koele chardonnay. De vis is van hoogstaande kwaliteit en wordt door ons allebei zeer gewaardeerd. Na het eten schrijven we nog een verslagje op internet via de computer aan de hotelbalie. We sluiten de avond af in de hotelbar en genieten nog van enkele cocktails en een lekker glaasje Ierse Jameson!
Golven op de rotsen
Lunch:
Zeevruchten curry / Lüderitz salade
Diner:
Voorgerecht: Soep.
Hoofdgerecht: Buffet met veel vis en salades.
Nagerecht: geen plaats meer!
Wijn:
Chardonnay.
Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter