spiritsofafrica foto04

Dag 5 - Afgelegen en Alleen

De dag begint met een licht bewolkte hemel, het wordt al aardig warm. Alweer de laatste nacht in Tarangire. We rijden nog een paar uur langs de dieren alvorens we naar onze volgende bestemming Manyara Lake gaan.

Het is weer een olifantendag. Eerst twee grote bulls die zich te goed doen aan een paar takken met vers groen. Behoedzaam worden de takken in grote hoogte uit de boom getrokken. De blaadjes die het hoogst zitten zijn natuurlijk het lekkerst. Behoedzaam wordt de tak ontdaan van zijn blaadjes. Voorzichtig met een voorpoot op de tak staan en dan met de slurf trekken. Als het met een poot niet lukt wordt ook de tweede poot gebruikt om zo de tak strak te houden en vervolgens de blaadjes er af te kunnen trekken. Even verder staat nog een groep olifanten, ongeveer vijftig in getal. Een kleinere groep staat iets afgezonderd van de rest. De grote groep laat ze zich los op een boom waar tot voor kort nog veel takken en veel bladeren aan zaten. Iedereen krijgt een portie en als er niet genoeg is plukken ze nog een tak.
De groep apart zijn jonge moeders die een kring vormen. Binnen deze kring ligt een jonge olifant klaarblijkelijk te slapen. Zijn kleinere broertje vindt dit maar niets en probeert door boven op hem te klimmen en hem zodoende wakker te maken. Uiteindelijk lukt dit en samen rollenbollen ze een beetje.
Na het olifantenspel gaan we op weg naar onze volgende bestemming. Gedeeltelijk gaan we terug over de weg die we ook gekomen zijn. Ook nu weer een en al bedrijvigheid van mensen die door en langs elkaar heen bewegen. Een krioelende massa. Alles leeft op straat. Na een paar kilometer wordt het rustiger en zien we af en toe een kudde koeien of geiten samen met een massai herder die het land in trekken. Links en rechts in het landschap zijn kleine massaidorpjes geplant, maar het is hoofdzakelijk kaal en dor. Massai mensen zijn kleurige mensen. Je herkent ze al van verre aan hun rode en paarse klederdracht. Als je dan dichterbij komt zie je de markante gezichtsuitdrukking van een trotse man of vrouw die je al spiedend nakijkt. Vreemd gezicht is het wel als deze massai lopend achter de koeien met in een hand een stok en in de andere hand een handy loopt te telefoneren. Tenminste doet hij alsof. Of je hier verbinding hebt betwijfelen we.

Na de middag komen we onder een stralend blauwe hemel aan aan het Lake Manyara. Weer een compleet andere omgeving als vanmorgen. Het lijkt wel een tropisch regenwoud. Duizenden kleuren groen en een oorverdovend gefluit van vogels en geschreeuw van de apen. De apen zijn de eerste die ons hier verwelkomen. In een kolonne van zo'n honderd familieleden trekken ze al etend, kauwend en schreeuwend voorbij. Angstvallig klampen de jongen zich vast aan de moederbuik als deze het plotseling op een lopen zet.
Na nog een half uurtje bij de nijlpaarden gekeken te hebben gaan we langzaam richting onze lodge.

Deze rit is bijna nog spannender als door het National Park. De omgeving word kaler en somberder. Dit gebied is vulkanisch en er groeit bijna niets. Onderweg weer massai dorpjes. Overal lachende kinderen die al zwaaiend naar buiten komen als ze onze landrover aan horen komen. Het onderkomen van vandaag is ruimer dan gisteren, maar zo mogelijk nog primitiever. Een rondavel met vier tafels is het restaurant. De rondavel ernaast, daar waar de stoelen staan is de Lounge en tegenover deze twee een derde rondavel met ... de bar.
Onze kamer is groot en is voorzien van twee reuze tweepersoons bedden met een grote klamboe, twee fauteuils en een schaaktafeltje ook is er een ruime wasgelegenheid en een toilet.

Er wordt gemeld dat van half zeven tot half elf de generator aan gaat. In dit tijdsbestek moeten we onze batterijen, accu's en computer weer opgeladen hebben zodat we er weer een dag tegenkunnen.

Om zeven uur hebben we nog geen stroom en om half acht evenmin. Het is ondertussen donker geworden. Douchen met het licht van een zaklamp is niet zo handig. Door de regenbui vanmiddag heeft de generator de geest gegeven en men probeert met man en macht deze geest weer terug te vinden.

Als we besluiten om te gaan eten blijken we de enige gasten in deze lodge. Dat zal morgen ook zo zijn zodat we hier het rijk voor ons alleen hebben. Er is een tafel gedekt en bij gebrek aan stroom staat er een grote olielamp of tafel. Erg sfeervol! Dat vinden alle vliegen, kevers en alles wat kriebelt ook. Binnen een mum van tijd zijn we bedolven onder het vliegende wildlife. Ieder personeelslid dat ook maar enigszins in de buurt komt heeft zich minstens eenmaal verontschuldigd en uitgelegd waarom er geen stroom is.
Ondertussen krijgen we een biertje en water geserveerd. Er wordt ook een schaal popcorn op tafel gezet, maar op moment dat de popcorn begint te leven, schuiven we deze toch maar aan de kant en vertellen dat dit niet zo'n goed idee is. Omdat er geen stroom is, is er ook geen koeling dus is onze drank lauw. Het eten gaat in etappe's. Eerst de soep. Potatosoep. Volgens ons eten we iedere dag dezelfde soep maar wordt die alleen anders genoemd. De soep wordt geserveerd. Zoals gezegd vrijwel dezelfde smaak als gisteren. Op het moment dat de peperbolletjes in de soep ook gaan bewegen heeft Veronika ook van de soep genoeg. Gelukkig gaat tijdens het serveren van het hoofdgerecht het licht aan en is er weer stroom.

Tijdens en na het eten is er een driemansorkest dat met trommels en marimba de sfeer verhoogt. Behalve trommelen en zingen worden er ook nog acrobatische kunstjes vertoont. Halverwege het optreden begeeft de generator het weer en worden de artiesten met olielampen belicht. Na het laatste kunstje gaan we in afwachting van stroom naar onze kamer. Als we ons geinstalleerd hebben en proberen in slaap te komen gaat plotseling overal het licht aan en ja hoor nu blijft de generator werken.

Massai village, 13 november.
Buiten, heerst Hakuna Matata, Don't worry, alles komt goed.

Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter