spiritsofafrica foto04

Dag 7 - Tsi Tsi Kamma, bijna verkeerd

Dag 7. Tsi Tsi Kamma, bijna verkeerd.

Na het ontbijt vertrekken we voor een lange reis richting Tsitsi Kamma. Het zijn ongeveer 500 kilometer door een heel wissellend landschap. Het eerste stukje gaat weer langs de kust totdat we linksaf de bergen in rijden. We rijden verder op de N2 richting George. Het landschap veranderd zienderogen. We rijden langs bergen en langs grote vlakten. Dan weer tussen grote boerderijen door waar ze in tegenstelling tot in Nederland geen koeien maar struisvogels houden. Als je de eesrte keer langs een wei met struisvogels rijdt, lijkt het of er overal kleine struiken staan. Als ze gaan bewegen en hun eigenwijze kop in de lucht steken, zie je pas dat het een vogel is. Ook zien we een boel schapen die de gele kleur van het landschap hebben aangenomen en zo ook pas zichtbaar worden als we er vlak langs rijden.

Het valt op dat in de afgelopen twee jaar veel veranderd is. Er is letterlijk en figuurlijk veel aan de weg getimmerd. Veel straten zijn verbreed, en huizen en dorpen zijn opgeknapt. Een aantal herkenningspunten, zoals een souvenierwinkeltje waar we wel eens stopten om wat te kopen is nu veranderd in een kleine wijnfarm, waar je wijn kunt proeven.

Onderweg hebben we gepland dat we nog even stoppen in Mosselbaai. Hier staat een 500 jaar oude boom, die vroeger als postboom gebruikt werd. Zeelieden lieten hier hun boodschap achter die men dan in een schoen of fles in de boom hing, hopende dat het bericht ook aankwam en gelezen werd. Als we het dorp inrijden missen we een afslag en voordat we het weten rijden we tussen de golfplaten en houten planken door waarvan men een huisje gebouwd heeft. Er is electriciteit en er staan ook schotels en antennes op het dak. Er zijn veel mensen op straat, die er opvallend genoeg schoon en netjes uitzien in tegenstelling tot de hutjes die we overal zien staan. We proberen dit downship te verlaten en plotseling horen we een politieauto ons van verre roepen. Met zwaailicht worden we achtervolgd en een zijstraatje in gedirigeerd. Een vriendelijke politieman verontschuldigt zich dat hij ons heeft aangehouden, maar we hebben een stopstreep genegeerd en dat is strafbaar. Of hij even mijn rijbewijs mag zien. Ik stap uit, want mijn papieren zitten achter in de kofferbak in een rugzak. Als ik de kofferbak open maakt, kijkt de man ongelovig en vraagt; “Is it in there?” Onze kofferbak is met vier koffers twee rugzakken en een grote zak vol met trouwjurk tot aan het dak volgestouwd. Ik bevestig zijn vraag en krijg als antwoord: “Then, let it...” Ik vraag nog vriendelijk de weg en twee straten verder zijn we zonder bekeuring de downship uit en staan we bij de Postboom. Ook in Mosselbaai is veel veranderd. Langs de kust staan inmiddels hoge gebouwen en hotels en zo zien we dat langzaam maar zeker ook Zuid-Afrika door het geld veroverd wordt.

Als we in Tsitsi Kamma aankomen worden we onaangenaam verrast. Zoals gepland, tenminste dachten we, rijden we richting TsTsi Kamma Storm River Camp. Aan de gate krijgen we echter te horen dat er niets gereserveerd is voor ons. Als we onze vouchers nauwkeurig bestuderen blijkt inderdaad dat we twee appartementen in de TsiTsi Kamma Lodge gaan bewonen. Dit is een tegenvaller en meer dan teleurgesteld rijden we verder. We moeten nog een stukje rijden en zullen de Lodge aan de linkerkant van de weg moeten zien liggen.

Er wordt veel gebouwd en verbouwd, zo ook op deze weg. Voordat we de lodge bereikt hebben worden we plotseling rechtsaf de binnenlanden ingestuurd en raken compleet van ons a pro pos. Hals over kop wordt de juffrouw van de navigatie te hulp geroepen en als we haar instructies volgen staan we nadat we eerst over gravelroad en tussen een afzetting van oude autobanden zijn gereden, midden op een nieuwe straat, zonder strepen en borden en zelfs zonder verkeer. Dit is dus helemaal fout. We zitten midden in de bouwplaats en proberen hier zo snel als mogelijk weer vanf te komen. Als we uiteindelijk de weg vragen, aan een paar jonge dames en naderhand nog eens aan een hardrennend en hijgende jongeman, hebben we het snel gevonden en rijden we de entree van de lodge binnen.

We worden heel hartelijk ontvangen en verbazen ons nog steeds over dit misverstand. We hebben dit thuis niet gezien omdat het adres van de lodge en van het camp een en hetzelfde zijn. Ook de inrichting is vergelijkbaar. Het grote verschil is dat het camp direct aan de oceaan ligt en de lodge midden in het bos. Nadat we onze kamers bekeken hebben en een borrel gedronken hebben aan de bar zakt de teleurstelling een heel klein beetje.

Onder het eten, dat uit een uitgebreid buffet bestaat en van zeer goede kwaliteit is, besluiten we dat we morgen terug rijden naar het camp en het gaan bezoeken als dag toerist. Vanuit dit camp kunnen we namelijk een mooie wandeling maken en ook over de suspension bridge, een grote hangbrug tussen twee hoge rotsen, lopen. Dit was twee jaar geleden niet mogelijk omdat toen net voor we in TsiTsi Kamma aankwamen er een bosbrand was geweest die paden en brug verwoest hadden. Na het eten dat rijkelijk was maar dat we moesten delen met twee bussen Frans sprekende Belgen, hebben we nog gezellig een glaasje wijn en een biertje gedronken voor ons huisje.

TsiTsi Kamma, 28 november,
Buiten, spettert een watervalletje en ebt de teleurstelling langzaam weg.

Realtime website traffic tracker, online visitor stats and hit counter